آرتروز کمر و درمان‌های غیرجراحی؛ بررسی علائم و موثرترین درمان‌ها

آرتروز کمر

آرتروز کمر، یک بیماری مفصلی است که مفاصل، غضروف‌‌ها و مهره‌‌های ناحیه کمری ستون فقرات را درگیر می‌کند. آرتروز کمر، یکی از انواع شایع آرتروز است که معمولاً علائمی مانند کمردرد، ضعف عضلات، سفتی مفاصل و محدودیت در حرکت را ایجاد می‌کند. با این‌ که آرتروز کمر به طور کامل قابل درمان نیست، اما روش‌های درمانی وجود دارند که می‌تواند در جهت مدیریت این بیماری برای شما مفید باشد.

علائم آرتروز کمر

علائم آرتروز کمر

وجود آرتروز در ستون فقرات با علائم خاصی همراه است که شایع‌ترین آن‌ها کمردرد است. در مراحل اولیۀ آرتروز کمر ممکن است فقط صبح‌ها به دلیل این که چند ساعت بی‌تحرک بوده‌اید، کمردرد داشته باشید و این درد معمولاً در پایین کمر احساس می‌شود. به دلیل این که، آرتروز کمر یک بیماری پیشرونده است، علائمی که ایجاد می‌نماید، به مرور زمان بیشتر و شدیدتر می‌شوند. علائمی که آرتروز کمر ایجاد می‌کند عبارت‌اند از:

  • حساس شدن مفصل: آرتروز کمر، باعث حساس شدن مفاصل کمر می‌شود؛ و هنگامی که به کمر فشار وارد ‌می‌شود، باعث ایجاد درد و ناراحتی در آن ناحیه می‌گردد.
  • سفتی مفصل: یکی از علامت‌های متداول آرتروز کمر، سفتی مفاصل کمر است که به خصوص بعد از چند ساعت استراحت و یا در هنگام صبح، به صورت کم شدن انعطاف‌پذیری و یا مشکل در حرکت کمر احساس شود.
  • محدود شدن دامنه حرکت: آرتروز کمر، دامنه حرکتی کمر را محدود کرده و ممکن است انجام بعضی حرکات، مانند خم شدن به سمت جلو و یا عقب و چرخاندن کمر، به دلیل تحلیل رفتن غضروف و به وجود آمدن خار استخوانی، برای بیمار دشوار شود.
  • احساس ضعف یا بی‌حسی در پاها یا دست‌ها، سوزن سوزن شدن پاها: درگیر شدن عصب‌ها، به دلیل آرتروز کمر، ممکن است باعث شود که بیمار در پاها و یا دست‌های خود، احساس ضعف و یا بی‌حسی نماید. علاوه بر این، به علت فشرده شدن و یا تحریک عصب‌های موجود در قسمت پایین کمر، ممکن است بیمار در پاهای خود، احساس سوزن سوزن شدن، داشته باشد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر آرتروز کمر دارید و هر کدام از علائم زیر را تجربه کردید، باید به پزشک مراجعه نمایید:

  • درد مداوم و یا شدید شدن درد: اگر کمردرد شما مداوم بوده و یا شدیدتر شده ‌است و با استراحت و مصرف داروهای مسکن برطرف نمی‌شود.
  • محدود شدن حرکت: اگر به علت سفتی یا محدود شدن دامنه حرکتی کمر خود، در انجام فعالیت‌های روزانه خود، دچار مشکل شده‌اید.
  • ضعف و بی‌حسی: اگر در پاهای خود، احساس بی‌حسی، سوزن سوزن شدن و یا ضعف دارید، به ویژه اگر این حالات، همراه با کمردرد باشد.
  • بروز ناگهانی علائم و یا شدید شدن آن‌ها: اگر ناگهان دچار کمر درد شده‌اید و یا علائمی مانند ضعف و بی‌حسی قابل‌توجه در اندام تحتانی بدن و از دست دادن کنترل مثانه یا روده را در خود مشاهده کردید.
  • تأثیر گذاشتن بر زندگی روزمره: اگر آرتروز کمر، انجام فعالیت‌های عادی را برای شما دشوار کرده‌ و یا به طور قابل‌توجهی بر کیفیت زندگی شما تأثیر منفی گذاشته است.

علت‌ها

علت آرتروز کمر

آرتروز کمر، باعث تخریب تدریجی غضروف اطراف مفاصل پایین کمر می‌شود و با این‌که علت دقیق بروز این بیماری هنوز مشخص نشده‌ است، اما عواملی وجود دارند که باعث می‌شود بعضی افراد بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری قرار بگیرند. این عوامل خطرزا عبارت‌اند از:

  • سن: خطر ابتلا به آرتروز کمر، با افزایش سن، بیشتر می‌شود. این امر ممکن است به دلیل تغییراتی باشد که با افزایش سن در بدن افراد ایجاد می‌شود.
  • صدمات: وارد شدن صدمات و یا ضربه‌های مکرر به ناحیه کمر، در اثر تمرینات ورزشی، حوادث و یا مشاغل خاص، می‌تواند بر عملکرد و ساختار ستون فقرات تأثیر بگذارد و باعث بروز‌ آرتروز کمر شود.
  • جنسیت: آرتروز کمر، در زنان شایع‌تر از مردان است.
  • عوامل ژنتیکی و ارثی: آرتروز کمر، در بعضی از خانواده‌ها به صورت ارثی وجود دارد.
  • چاقی: داشتن اضافه‌وزن، با وارد کردن فشار مضاعف به کمر و ستون فقرات می‌تواند به مفاصل آسیب وارد کند.
  • فشار روی مفاصل: انجام کارهایی که باعث کشیده شدن، خم شدن، و پیچش مکرر کمر می‌شود، مانند مشاغل سخت، بعضی از فعالیت‌های ورزشی و حرکات تکراری، می‌تواند فشار بیشتری به مفاصل ستون فقرات وارد نماید.

تشخیص

برای تشخیص آرتروز کمر، پزشک متخصص طب فیزیکی روند تشخیصی خاصی را در دستور کار قرار می‌دهد:

شرح حال و معاینه فیزیکی

معاینه‌ی فیزیکی برای تشخیص آرتروز کمر

برای تشخیص آرتروز کمر پزشک،یک معاینه فیزیکی کامل برای ارزیابی حساسیت مفاصل، محدودیت دامنۀ حرکتی و وجود تورم در کمر شما انجام می‌دهد و موارد زیر را بررسی می‌نماید:

  • علائم شما
  • چگونگی علائم، میزان پیشرفت و محل بروز درد
  • میزان دامنه حرکت در قسمت بالایی و پایینی کمر
  • هر نوع سابقه خانوادگی ابتلا به آرتروز

آزمایش‌های تصویربرداری

آزمایش های تصویربرداری برای تشخیص آرتروز کمر

معمولاً برای تشخیص آرتروز کمر، از آزمایشات تصویربرداری استفاده می‌شود. پزشک با کمک این آزمایش‌ها می‌تواند آسیب‌های وارد شده به مهره‌ها، وجود خارهای استخوانی و میزان از بین رفتن غضروف مفاصل را بررسی کند.

یک عکس اشعه ایکس از ناحیه کمر می‌تواند تغییرات استخوانی، آسیب وارد شده مفصل و یا شکستگی را نشان دهد. عکسبرداری با روش MRI می‌تواند تصاویر دقیقی از ستون فقرات در اختیار پزشک قرار دهد و سی تی اسکن، برای بررسی بافت‌های نرم و ناهنجاری دیسک‌ها و کانال نخاعی بسیار سودمند است.

تشخیص‌های افتراقی

پزشک شما ممکن است برای تشخیص دقیق و بررسی احتمال بیماری‌های دیگری که ممکن است علائم مشابهی با آرتروز کمر داشته باشند، آزمایش‌های پیشرفته و تکمیلی زیر را نیز تجویز کند.

  • آزمایش خون: برای تشخیص بیماری‌های مختلف آزمایش‌ خون بسیار مفید است. در این آزمایش‌ها می‌توان نشانگرهای التهابی مانند نرخ رسوب گلبول قرمز (ESR) و پروتئین واکنشی (CRP) برای ارزیابی وجود التهاب را مشخص نمود. به کمک آزمایش خون می‌توان بیماری‌هایی مانند آرتریت روماتوئید و اسپوندیلیت آنکیلوزان را تشخیص داد.
  • الکترومیوگرافی (EMG): الکترومیوگرافی یک تست تشخیصی است که می‌توان به وسیله آن، فعالیت الکتریکی عضلات و هدایت سیگنال‌های عصبی را اندازه‌گیری کرد. پزشک با استفاده از این تست می‌تواند عملکرد عصبی را ارزیابی کرده و مشکلاتی مانند فشرده شدن عصب یا رادیکولوپاتی را تشخیص دهد.
  • آسپیراسیون مفصلی (کشیدن مایع مفصلی): گاهی پزشک، آسپیراسیون مفصلی انجام می‌دهد تا یک نمونه از مایع یا بافت مفصل آسیب دیده را برای تجزیه و تحلیل بردارد. این آزمایش می‌تواند به تشخیص عفونت، نقرس یا سایر بیماری‌های خاص کمک کند.

درمان

هنوز برای آرتروز کمر درمانی وجود ندارد و این یک وضعیت غیرقابل برگشت است. هدف از به کار بردن روش‌های درمانی، تسکین درد و بهتر شدن تحرک در مفصل آسیب دیده است. پزشک، روش‌های درمانی احتمالی را با شما در میان می‌گذارد.

درمان‌های اولیه آرتروز کمر

درمان های اولیه آرتروز کمر

روش‌های درمانی ابتدایی وجود دارند که می‌توان از آن‌ها در موارد خفیف آرتروز کمر، برای کاهش درد و علائم بیماری قبل از مراجعه به پزشک سود برد. با این وجود، به دلیل این که آرتروز کمر یک بیماری پیشرونده است، بهتر است در اسرع وقت به پزشک مراجعه نمایید:

  • استفاده از روش RICE یعنی (استراحت کردن-یخ گذاشتن- فشرده سازی-بالاتر نگه داشتن پا از سطح قلب)
  • کاهش وزن و حفظ وزن مناسب
  • تحرک داشتن و انجام تمریناتی که متخصص طب فیزیکی به شما پیشنهاد کرده است.

درمان دارویی

درمان دارویی آرتروز کمر

پزشک، ممکن است داروهای زیر را برای درمان آرتروز کمر تجویز نماید:

  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs): معمولاً داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی، مانند ایبوپروفن (ادویل، موترین) یا ناپروکسن (الیو)، برای کاهش درد و التهاب مرتبط با آرتروز کمر تجویز می‌شوند. این داروها، عملکرد آنزیم‌هایی که باعث بروز التهاب در مفاصل می‌شوند را مسدود می‌کنند.
  • استامینوفن: یکی دیگر از داروهای مسکن بدون نسخه‌ای‌ که برای تسکین درد آرتروز کمر مورد استفاده قرار می‌گیرد، استامینوفن (تیلنول) است. این دارو، سیگنال‌های درد در مغز را کاهش می‌دهد، اما مانند داروهای NSAID عملکرد ضد التهابی ندارد.
  • شل کننده‌های عضلانی: داروهای شل‌کننده‌ عضلانی، مانند (متوکاربامول- دیازپام) برای کمک به کاهش اسپاسم عضلانی و درد مرتبط با آرتروز کمر تجویز می‌شود. این داروها، عضلات را شل کرده و تنش و ناراحتی را کاهش می‌دهد. لازم به ذکر است که داروهای شل کنندۀ عضلانی، علت زمینه‌ای آرتروز کمر را درمان نمی‌کنند، فقط درد را کاهش می‌دهند.
  • پماد‌های تسکین‌دهندۀ درد: به آن‌ها مسکن‌های موضعی نیز گفته می‌شود که روی پوست، در ناحیه مفصل استعمال می‌شوند و درد خفیف ناشی از آرتروز کمر را کاهش می‌دهند. این پماد‌ها، بدون نسخه در دسترس هستند و می‌توان آن‌ها را همراه با مسکن‌های خوراکی استفاده کرد.

بریس کمر

بریس کمر

وسایلی مانند بالشتک‌های مخصوص کمر، بریس‌ها و کمربندهای طبی از کمر پشتیبانی کرده، به آن ثبات می‌دهند و فشار روی مفاصل کمر را کاهش می‌دهند. این وسایل به بیمار کمک می‌کند تا حالت بدنی مناسب خود را حفظ نمایند و در هنگام فعالیت‌ها و یا در زمان نشستن طولانی‌مدت، برای راحتی بیشتر و جلوگیری از وارد شدن فشار مضاعف بر روی کمر، مفید هستند.

برای اطمینان از اثربخشی مناسب، توصیه می‌شود هنگام استفاده از بریس کمر از یک متخصص طب فیزیکی راهنمایی بگیرید. استفاده طولانی‌مدت از بریس کمری ممکن است باعث تضعیف عضلات کمر شود.

درمان‌های تزریقی

درمان های تزریقی آرتروز کمر

اگر پس از چند هفته، درد و سفتی ناشی از آرتروز کمر با مصرف داروهای خوراکی و پماد‌های ضد درد، به قدر کافی، تسکین پیدا نکرد، پزشک ممکن است داروهای قوی‌تری مانند داروهای تزریقی را تجویز کند:

  • تزریق کورتیکواستروئید: تزریق مستقیم کورتیکواستروئیدهایی مانند کورتیزون، به داخل مفصل آسیب‌دیده، التهاب و درد ناشی از آرتروز کمر را در کوتاه مدت کاهش می‌دهد.
  • تزریق اسید هیالورونیک: تزریق اسید هیالورونیک به داخل مفصل، به عنوان یک ماده روان‌کننده و ضربه‌گیر، می‌تواند مفید باشد. تزریق این ماده به تسکین درد و بهبود عملکرد مفاصل کمک می‌کند.
  • تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP): در روش پی آر پی، از خود بیمار خون گرفته می‌شود و پس از پردازش آن و تهیه پلاسمای غنی از پلاکت، آن را به مفاصل کمر تزریق می‌نمایند. PRP، حاوی فاکتورهای رشد و سایر اجزایی است که بهبودی طبیعی بدن را تحریک کرده و به میزان زیادی، درد و التهاب مفصل را بهبود می‌بخشد.

فیزیوتراپی

تعدادی از تمرینات فیزیوتراپی وجود دارند که برای برطرف کردن علائم آرتروز کمر و افزایش قدرت عضلات کمر طراحی شده‌‌اند. متخصص طب فیزیکی، بنابر وضعیت آرتروز کمر شما یک برنامه ورزشی خاص را طراحی می‌کند. بهتر است این تمرینات را در رختخواب انجام ندهید، در عوض آن‌ها را روی یک پتو که بر روی زمین پهن کرده‌اید، انجام دهید. انجام این تمرینات، قدرت و انعطاف کمر شما را افزایش می‌دهند.

نمونه‌هایی از این تمرینات عبارت‌اند از:

کشش زانو تا سینه

به پشت دراز بکشید و یکی از زانوها را با دستان خود، به سمت قفسه سینه بکشید. این کار را به آرامی انجام دهید و فشار نیاورید. زانو را به مدت 15 ثانیه در همین حالت نگه دارید و بعد پای خود را روی زمین بگذارید. این کار را 10 تا 15 بار انجام دهید و سپس با پای دیگر، این حرکت را تکرار کنید. این تمرین با زانو را باید یک یا دو بار در روز انجام دهید. بهتر است برای رفع فشار از روی کمر، این تمرین را اول صبح و در پایان روز انجام دهید. اگر انجام این تمرین، با یک پا، دردی برای شما ایجاد نکرد، سعی کنید بعد از آن، هر دو زانو را خم کنید.

کشش ملایم ستون فقرات

به پشت دراز بکشید و زانوهای خود را خم کنید و کف پاهایتان را صاف روی زمین قرار دهید. شانه‌های خود را کاملاً روی زمین بگذارید. زانوهای خم شده خود را به آرامی به یک طرف حرکت دهید و 10 تا 15 ثانیه در این حالت نگه دارید. نفس بکشید؛ به حالت اول برگردید و این چرخش ملایم ستون فقرات را در سمت دیگر نیز تکرار کنید. مانند تمرین قبلی، این تمرین را 10 تا 15 بار و یک یا دو دفعه در روز انجام دهید.

فیله کمر خوابیده

روی شکم دراز بکشید، دست‌ها و پاها را دراز کنید. دست‌های خود را به آرامی به سمت بالا بیاورید تا شانه‌ها و سینه شما از روی زمین بلند شوند. این حرکت را تکرار کنید.

پل زدن

به پشت دراز بکشید، کف پاها را روی زمین قرار دهید و زانوها را خم کنید. به کمک لگن باسن خود را بالا بیاورید تا باسن و شانه‌ها در یک خط قرار بگیرند. به حالت اول بازگردید، سپس تمرین را تکرار کنید.

کشش گربه-گاو

ابتدا کف دست‌ها و زانوها را بر روی زمین قرار دهید، سپس به آرامی ستون فقرات خود را به سمت پایین خم کنید و سر خود را به سمت بالا ببرید و حالت “گاو” را انجام دهید. قبل از بازگشت به حالت عادی، به مدت 5 تا 10 ثانیه در این وضعیت نگه  دارید. در مرحله بعد، سر خود را به سمت زمین پایین بیاورید و کمرتان را به سمت بالا قوس دهید و حالت «گربه» را انجام دهید. این حرکات را 10 تا 15 بار تکرار کنید و یا تا زمانی انجام دهید که درد شما کاهش پیدا کند.

طب سوزنی

طب سوزنی

در روش درمانی طب سوزنی، سوزن‌های بسیار نازکی را در نقاط مختلف سطح بدن وارد می‌کنند. این نقاط خاص در امتداد “مریدین‌ها” که همان مسیرهای عصبی هستند قرار دارند. طب سوزنی، با افزایش جریان خون و کاهش التهاب، بهبودی طبیعی بدن را تحریک می‌کند و عملکرد مفصل را بهبود می‌بخشد. طب سوزنی همچنین، بدن را وادار به ترشح اندورفین می‌کند که یک مسکن طبیعی در بدن است.

کایروپراکتیک

کایروپراکتیک

روش‌ درمانی کایروپراکتیک یک روش غیرتهاجمی و مؤثر برای مدیریت علائم در آرتروز کمر است. کایروپراکتورها، برای بهتر کردن تحرک مفاصل، کاهش درد و کم کردن تنش عضلانی، از روش‌هایی مانند ماساژ ستون فقرات، حرکت دادن مفاصل و درمان بافت نرم استفاده می‌کنند. مراقبت‌‌های کایروپراکتیک، معمولاً همراه با سایر روش‌های درمانی برای مدیریت کامل آرتروز کمر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

الکتروتراپی TENS

الکتروتراپی

الکتروتراپی روشی است که در آن، از یک دستگاه کوچک باتری‌دار، استفاده می‌شود که جریان‌های الکتریکی خفیفی را از طریق الکترودهایی که روی پوست قرار می‌گیرند به ناحیه آسیب دیده منتقل می‌کنند. این جریان‌های الکتریکی، اعصاب را تحریک می‌کنند و به مقدار زیادی درد را کاهش می‌دهند. روش TENS با مسدود کردن سیگنال‌های درد و تحریک بدن برای آزاد سازی اندورفین که یک مسکن طبیعی بدن است، کار می‌کند.

شاک ویو تراپی

شاک ویو تراپی

شاک ویو تراپی، یک درمان غیر تهاجمی است که در آن از امواج صوتی برای انتقال انرژی مکانیکی به ناحیه آسیب دیده استفاده می‌شود. این انرژی مکانیکی، گردش خون را افزایش می‌دهد و با تحریک بهبودی طبیعی بدن، درد و التهاب را کاهش می‌دهد. می‌توان با انجام شاک ویو تراپی در ناحیه کمر، مفاصل درگیر با آرتروز و بافت‌‌های اطراف آن را هدف قرار داد.

جراحی

اگر روش‌های درمانی غیرجراحی، مفید واقع نشوند، پزشک ممکن است در مواقع ضروری برای کاهش علائم شدید آرتروز کمر، جراحی فیوژن ستون فقرات را توصیه نماید.

در جراحی فیوژن ستون فقرات، از نصب پیچ‌ها و میله‌های کوچک برای تثبیت ستون فقرات و جلوگیری از حرکت مهره‌ها استفاده می‌شود. جراح قطعات کوچکی از استخوان به نام گرافت را بین مهره‌ها قرار می‌دهد تا مهره‌ها را در کنار هم نگه دارد. پیوند استخوان، در جراحی فیوژن، معمولاً از بدن خود فرد برداشته می‌شود، اما پزشک ممکن است گاهی از قطعات اهدایی از افراد دیگر و یا قطعات مصنوعی استفاده نماید.

پیشگیری از آرتروز کمر

پیشگیری از آرتروز کمر

نمی‌توان از بروز آرتروز کمر به طور کامل پیشگیری نمود، اما اقدامات خاصی وجود دارند که می‌توان با رعایت آن‌ها خطر ابتلا به آن را کاهش داد و یا شروع آرتروز را به تأخیر انداخت. این اقدامات عبارت‌اند از:

  • حفظ وزن مناسب: داشتن اضافه‌وزن، فشار بیشتری بر مفاصل از جمله مفاصل کمری ستون فقرات وارد می‌کند. شما می‌توانید با حفظ وزن مناسب بدن خود، از طریق رعایت یک رژیم غذایی متعادل و انجام تمرینات ورزشی منظم، فشار وارده بر مفاصل کمر را کاهش داده و به مقدار زیادی خطر ابتلا به آرتروز کمر را کم کنید.
  • به طور منظم ورزش کنید: ورزش کردن به طور منظم، عضلات حمایت کننده از ستون فقرات را تقویت می‌نماید و انعطاف‌پذیری مفاصل را افزایش می‌دهد. ورزش کردن، همچنین به حفظ وزن مناسب، کاهش خطر آسیب به مفاصل و بالا بردن سلامت کلی مفاصل کمک می‌کند.
  • به حالت بدنی صحیح عادت کنید: حفظ حالت بدنی صحیح، در هنگام نشستن، ایستادن و بلند کردن اشیاء، فشار وارد شده بر ستون فقرات کمری را کاهش می‌دهد. از نشستن و یا ایستادن در یک وضعیت، به مدت طولانی خودداری کنید و در هنگام فعالیت بدنی، برای حمایت از کمر، از تجهیزات ارگونومیک استفاده کنید.
  • جلوگیری از فشار مکرر: انجام فعالیت‌ها و کارهای تکراری که کمر را تحت فشار قرار می‌دهند، مانند بلند کردن اجسام سنگین یا خم شدن مکرر، باعث ایجاد آرتروز کمر می‌شوند. به اندازه کافی استراحت کنید، از روش‌‌های صحیح برای بلند کردن اشیاء استفاده کنید، و فعالیت‌های خود را طوری تغییر دهید تا بر روی یک مفصل خاص، به طور مکرر فشار وارد نکنید.
  • از کمر خود محافظت کنید: در هنگام انجام فعالیت‌هایی که به کمر شما فشار وارد می‌کند، مانند ورزش کردن و یا بلند کردن اجسام سنگین، از وسایل حفاظتی مناسب استفاده نموده و از وارد کردن فشار بیش از حد، به کمر خودداری کنید.

عوارض آرتروز کمر

علائم آشکار آرتروز کمر را نادیده نگیرید. با این که در ابتدا، بعضی افراد ممکن است علائم یا ناراحتی خفیفی داشته باشند، اما اگر آرتروز کمر درمان نشود، پیشرفت می‌کند و به طور قابل‌توجهی، زندگی روزمره شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد و منجر به ناتوانی طولانی مدت می‌گردد. دریافت مراقبت‌های پزشکی به موقع و درمان مناسب آرتروز کمر، مدیریت بیماری و جلوگیری از بدتر شدن آن، بسیار مهم است. رسیدگی سریع و مدیریت صحیح بیماری، به بهبود علائم، حفظ عملکرد و افزایش کیفیت زندگی بیمار کمک می‌نماید.

چشم انداز درمان آرتروز کمر

هنوز درمان قطعی برای آرتروز کمر وجود ندارد. اما روش‌های درمانی موجود، بر کمک به بیماران برای مدیریت وضعیت و کند کردن روند پیشرفت بیماری تمرکز دارد. بیمار مبتلا به آرتروز کمر، با تشخیص بیماری در اسرع وقت، استفاده از روش‌های درمانی توصیه شده و کار با تیم پزشکی مناسب می‌تواند شانس خود را برای داشتن یک زندگی سالم و فعال افزایش دهد.

با این که دلیل بروز این بیماری هنوز مشخص نیست، درمان نکردن آرتروز کمر، می‌تواند بر میزان امید به زندگی بیمار تأثیر منفی بگذارد و اضطراب و افسردگی ناشی از آن، و کم تحرکی به دلیل آرتروز کمر، در افزایش خطر مرگ و میر، نقش مؤثری داشته باشد.

سؤالات متداول

آیا آرتروز کمر یک بیماری پیشرونده است؟

بله، آرتروز کمر یک بیماری پیشرونده است که در صورت درمان نشدن، به مرور زمان بدتر می‌شود.

آیا آرتروز کمر منجر به ناتوانی می‌شود؟

 اگر  آرتروز کمر شدید باشد و به طور صحیح و مؤثری مدیریت نشود، ممکن است که منجر به ناتوانی در انجام کارهای روزمره و کاهش کیفیت زندگی به مدت طولانی شود.

آیا ممکن است آرتروز کمر، قسمت‌های دیگر بدن را تحت تأثیر قرار دهد؟

آرتروز کمر در درجه اول، بر روی کمر تأثیر می‌گذارد، اما همچنین ممکن است باعث بروز درد شدید شده و بر روی لگن، باسن و پاها تأثیر منفی بگذارد.

آیا آرتروز کمر در مردان شایع‌تر است یا زنان؟

با این که این بیماری هم در مردان و هم در زنان رخ می‌دهد، اما زنان بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز کمر هستند.

آیا ممکن است که ورزش کردن، آرتروز کمر را بدتر کند؟

اگر ورزش به درستی و با راهنمایی یک متخصص طب فیزیکی انجام شود، در واقع می‌تواند به مدیریت علائم و بهبود عملکرد مفاصل در آرتروز کمر کمک کند.

آیا درمان‌ طبیعی یا درمان‌های جایگزین برای آرتروز کمر وجود دارند؟

عوارض ناشی از آرتروز کمر، در بعضی افراد با کمک روش‌هایی مانند طب سوزنی، مراقبت‌های کایروپراکتیک، گرما و سرما درمانی، تسکین می‌یابد، اما اثربخشی این درمان‌ها، در هر فردی متفاوت است.

آیا آب و هوا بر علائم آرتروز کمر تأثیر می‌گذارد؟

به گفته بعضی بیماران، تغییرات آب و هوایی، به ویژه هوای سرد و مرطوب، می‌تواند علائم آرتروز کمر را بدتر کند. البته شواهد علمی در این‌ امر محدود است.

آیا استرس می‌تواند بر علائم آرتروز کمر تأثیر بگذارد؟

با این که استرس نمی‌تواند باعث بروز آرتروز کمر شود، اما می‌تواند علائم آن را تشدید کرده و آن‌ها را بدتر کند.

آیا برای درمان آرتروز کمر همیشه جراحی لازم است؟

برای درمان آرتروز کمر، همیشه جراحی ضروری نیست و اغلب زمانی در نظر گرفته می‌شود که درمان‌های محتاطانه دیگر نتوانند باعث تسکین علائم این بیماری شوند و یا اگر به مفاصل آسیب شدیدی وارد شده باشد.

آیا آرتروز کمر همان فتق دیسک است؟

خیر، آرتروز کمر و فتق دیسک دو بیماری جداگانه هستند. بیماری آرتروز، مفاصل و استخوان‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ اما فتق دیسک، پارگی و بیرون زدگی دیسک‌های بین مهره‌های ستون فقرات است.

آیا کاهش وزن می‌تواند به بهتر شدن علائم آرتروز کمر کمک کند؟

بله، حفظ وزن مناسب و کاهش وزن اضافی، به طور قابل‌توجهی فشار وارده بر مفاصل کمر را کاهش داده و علائم آرتروز را بهبود می‌بخشد.

آیا ممکن است که آرتروز کمر ارثی باشد؟

 بله، آرتروز ممکن است ژنتیکی باشد، بنابراین داشتن سابقه خانوادگی این بیماری، خطر ابتلا به آن را افزایش می‌دهد، اما این امر، تنها توسط ژنتیک تعیین نمی‌شود.

آرتروز از چه سنی شروع می‌شود؟

افراد در هر سنی ممکن است به آرتروز مبتلا شوند، اما با بالا رفتن سن، به خصوص بعد از 50 سالگی، احتمال ابتلا به آن بیشتر است.

آیا مکمل غذایی مؤثری برای درمان آرتروز وجود دارد؟

 بعضی از مکمل‌های غذایی، مانند گلوکزامین و کندرویتین سولفات، برای اثربخشی مؤثرشان در مدیریت علائم آرتروز کمر، مورد مطالعه قرار گرفته‌اند.

دکتر حمیده دهقانی
دکتر حمیده دهقانی

متخصص طب فیزیکی و توانبخشی و نوار عصب - عضله

-فارغ التحصیل پزشک عمومی سال ۹۲ از دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و ورودی تخصص طب فیزیکی و توانبخشی سال ۹۴
-فارغ التحصیل تخصص در سال ۹۷ از دانشگاه علوم پزشکی ارتش

بیشتر بدانید
دکتر حمیده دهقانی
دکتر حمیده دهقانی

متخصص طب فیزیکی و توانبخشی و نوار عصب - عضله

-فارغ التحصیل پزشک عمومی سال ۹۲ از دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و ورودی تخصص طب فیزیکی و توانبخشی سال ۹۴
-فارغ التحصیل تخصص در سال ۹۷ از دانشگاه علوم پزشکی ارتش

بیشتر بدانید

مقالات مرتبط

مقالات

هایتون تراپی چیست؟

هایتون تراپی جهشی جدید در زمینه الکتروتراپی است. روش‌های متداول الکتروتراپی، اعصاب و ماهیچه‌ها را تحریک می‌کنند. هدف اصلی هایتون تراپی تاثیر متمرکز بر روی متابولیسم

مطالعه »
تماس با کلینیک